کدام کهکشان ها برای زندگی هوشمند مناسب هستند؟

به گزارش وبلاگ کاغذی، پژوهشگران دانشگاه آرکانزاس(University of Arkansas) آمریکا در مطالعه اخیرشان به آنالیز این موضوع پرداخته اند که کدام کهکشان ها بهترین گزینه برای زندگی هوشمند(intelligent life) هستند.

کدام کهکشان ها برای زندگی هوشمند مناسب هستند؟

به گزارش وبلاگ کاغذی و به نقل از فیز، براساس مقاله اخیر اخترفیزیکدان دانشگاه آرکانزاس، کهکشان های بیضوی غول پیکر به احتمال زیاد آنگونه که قبلاً تصور می شد مانند کهکشان ما مهد تمدن های تکنولوژیکی نیستند.

نتایج این مطالعه جدید که اول می منتشر شده بر خلاف مطالعه سال 2015 است که در آن محققان اظهار نموده بودند کهکشان های غول پیکر 10 هزار برابر بیشتر از کهکشان های دیسک مارپیچی(spiral disk galaxies) مانند کهکشان راه شیری می توانند پناهگاه سیارات و مهد تمدنهای تکنولوژیکی باشند.

نویسندگان مطالعه سال 2015 اظهار نموده بودند، احتمال افزایش این امر به این دلیل است که کهکشان های بیضوی غول پیکر ستاره های بیشتری را در خود جای می دهند و از طرف دیگر دارای نرخ پایین ابرنواخترهای بالقوه خطرناک هستند. پرجرم ترین ستاره های عالم، زندگی خود را با انفجاری عظیم به نام ابرنواختر(Supernova) به انتها می برند. یک ابرنواختر زمانی رخ می دهد که یک ستارهٔ در حال مرگ آغاز به خاموش شدن می نماید. آن گاه به طور ناگهانی منفجر شده و مقدار بسیار زیادی نور فراوری می نماید و در پس خود یک هستهٔ کوچک نوترونی به جای می گذارد.

اما دنیل ویت مایر(Daniel Whitmire) استاد بازنشسته اخترفیزیک که اکنون مربی دانشکده علوم ریاضی دانشگاه آرکانزاس است، معتقد است که مطالعه سال 2015 با یک قاعده آماری بنام اصل حدوسط (principle of mediocrity) که با نام اصل کوپرنیکی(Copernican Principle) نیز شناخته می گردد، مغایرت دارد. در کیهان شناسی، اصل کوپرنیکی که به نام نیکلاس کوپرنیک نامگذاری شده است، می گوید که زمین در مرکز عالم یا در جای ویژه ای از عالم قرار ندارد.

از نظر تاریخی این اصل چندین بار برای پیش بینی پدیده های فیزیکی جدید به کار رفته است مانند زمانی که اسحاق نیوتن با فرض اینکه خورشید یک ستاره معمولی است و بعد از آن مقایسه روشنایی نسبی این دو، فاصله تقریبی از ستاره شباهنگ یا شِعرای یمانی(Sirius) را محاسبه نموده است.

ویت مایر گفت: مقاله 2015 با اصل حدوسط مغایرت دارد. به عبارت دیگر چرا ما انسان ها در یک کهکشان عظیم بیضوی زندگی نمی کنیم؟ که این برای من یک پرچم قرمز است. هر زمان که انسان ها خودشان را خارج از سیستم(outlier) یعنی غیرعادی بدانند این موضوع یک مشکل برای اصل حدوسط است. او همچنین می بایست نشان می داد که بیشتر ستارگان و سیارات در کهکشان های بیضوی عظیم زندگی می نمایند تا بتوانند استدلال خود مبنی بر نقض این مقاله در اصل حدوسط را اثبات کند.

بنابر اصل حدوسط، زمین و جامعه تکنولوژیکی ساکن آن باید نمونه هایی از سیارات با تمدن های فناوری در سایر نقاط دنیا معمولی باشند. این بدان معنی است که محل قرارگیری آن در یک کهکشان دیسک شکل نیز باید تعیین باشد. اما مقاله 2015 برعکس آن را نشان می دهد که بیشتر سیارات قابل سکونت در کهکشان های مشابه ما قرار ندارند بلکه در کهکشان های عظیم بیضوی کروی شکل قرار دارند.

ویت مایر در مقاله خود، دلیلی مبتنی بر اینکه چرا کهکشان های عظیم بیضوی ممکن است مهد زندگی نباشند ذکر کرد.

وی گفت: آنها هنگامی که جوانتر و کوچکتر بوده اند مملو از تابش کشنده بودند و در آن موقع آنها یک سری از اتفاقات اختروش و ابرنواختر انفجار ستاره را تجربه نموده اند.

ویت مایر گفت: تکامل کهکشان های بیضوی کاملاً متفاوت از کهکشان راه شیری است.این کهکشان ها در مراحل اولیه موقعیتی را پشت سر گذاشته اند که در آن تابش آنقدر زیاد است که می تواند هر سیاره قابل سکونت در کهکشان و متعاقباً سرعت تشکیل ستاره و به این ترتیب هر سیاره جدیدی را خنثی نموده و به طور کامل از بین ببرد. خبری از تشکیل ستاره جدید نیست و همه ستاره های قدیمی تابش خود را انجام داده اند و بی بار شده اند. اینکه سیارات قابل سکونت که دارای زندگی هوشمند هستند در کهکشان های بیضوی عظیم، جایی که بیشتر ستارگان و سیارات در آن ساکن هستند قرار دارند بعید به نظر می رسد چرا که اگر اینگونه باشد به طور پیش فرض کهکشان هایی مانند کهکشان راه شیری، همانطور که از اصل حدوسط انتظار می رود مکان های اصلی این تمدن ها خواهند بود.

یافته های این مطالعه در مجله Monthly Notices of the Royal Astronomical Society منتشر شد.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "کدام کهکشان ها برای زندگی هوشمند مناسب هستند؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "کدام کهکشان ها برای زندگی هوشمند مناسب هستند؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید